لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


آب انداز
آب انداز. [ اَ ] (اِ مرکب ) توقفگاه ستور میان دو منزل ، آسایش و رفع ماندگی را. || چوبی کاواک و میان تهی کرده که چوبی دیگر در میان آن فروبرند و بفشار آب در آن کنند و نیز بیرون افکنند. آبدزدک . و به عربی آن را زراقه (ربنجنی )، ذراقه و سراقه و مضخه گویند.
کلمات قبلی
آب انداختن آب انبار آب انبار آب انار آب الهی آب افتاده آب استه آب ابرو آبایان آبانی
آبانگاه آبانگان آبان آبال آباقا آبافت آباط آبازه آبارالنحاس آبار اعراب
کلمات بعدی
آب انگور آب ایستاده آب باران آب باران آب باریک آب باز آب بازی آب بخش آب بخشان آب بخش کن
آب برز آب برین آب بزرگ آب بقا آب بن آب بند آب بندی آب بنفشه آب بوری آب بین

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها