لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


داراب
داراب . (اِ) رَب آب است که پرورنده و رب النوع خوانند. (برهان ). || کرّوفرّ و شأن و شوکت و خودنمائی . (برهان ). و به این معنی مصحف «دارات » است . (حاشیه ٔ برهان ). رجوع به دارای گونه و دارای شود. || میرآب که دارنده آب باشد. (لغات محلی شوشتر خطی ).
کلمات قبلی
دارائی دارا دارا دارا دارا دارا دارا دارا دارا دارا
دارا دارا دارآفرین دارآغزی دارآباد دار دار دار دار دار
کلمات بعدی
داراب داراب داراب داراب داراب داراب داراب داراب داراب داراب آباد
دارابجرد دارابجردی داراب کلا دارابگرد دارا بودن داراب هرمزدیار دارابی دارابی دارابی دارابی

 

شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 

 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها