جلگه افشار | لغت نامه دهخدا

جلگه افشار. [ ج ُ گ ِ اَ ] (اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش اسدآباد شهرستان همدان است . این دهستان در قسمت مرکزی بخش قرار دارد و محدود است از شمال بدهستان چهاردولی اسدآباد و از باختر بدهستانهای کلیایی و فارسینج و از جنوب به بخش کنگاور و شهرستان تویسرکان و از خاور بدهستان خرم رود شهرستان تویسرکان و گردنه ٔ اسدآباد. موقع طبیعی آن چنانکه از نامش برمی آید جلگه ٔ مسطحی است که اکثر قراء مهم دهستان در آن واقع شده و از هر طرف جز جنوب باختری ارتفاعات عظیمی این دشت کوچک را احاطه کرده است . هوای آن سردسیری و آب قراء از قنوات و چشمه ها و زه آب رودخانه های کوهستانی است . محصول عمده ٔ دهستان غلات ، انگور، حبوبات ومحصولات دامی است . رودخانه ٔ مشهور شهاب که از چهاردولی اسدآباد سرچشمه میگیرد پس از گذشتن از تنگ بوجین وارد این دشت شده و در حدود خسروآباد (انتهای جنوب باختری دهستان ) وارد بخش کنگاور میشود. کلیه ٔ رودخانه های کوچک دیگر بخش اسدآباد باین رودخانه متصل میگردند. این رودخانه یکی از شعب رودخانه ٔ گاماسیاب است . راه شوسه ٔ همدان بکرمانشاه از وسط دهستان میگذرد و قراء شهراب ، اسدآباد، ده بزان ، بهراز، وندآباد، ولی آباد، خسروآباد کنار شوسه واقع شده اند. در فصل خشکی باکثر قراء دهستان اتومبیل رفت وآمد می نماید. مرکز دهستان و بخش ، قصبه ٔ اسدآباد است . جلگه ٔ افشار از 68 آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده و جمعیت آن در حدود 35هزار تن بالغ میگردد و قراء مهم آن بشرح زیر است : خاکریز،آجین ، چنار شیخ ، جنت آباد ویرایی ، لک لک ، بادخوره ، ترخین آباد، سیرواند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ).