خس پوش | لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

جستجو:

در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .
در صورتیکه عبارت مورد نظر شما پیدا نشود، می توانید خودتان آنرا به لغتنامه اضافه کنید یا درخواست افزودن معنی برای آن را بدهید.

خس پوش . [ خ َ ] (ن مف مرکب ) خاردار. (ناظم الاطباء). چیزی که آن را بخس پوشیده باشند. (آنندراج ) :
چشمه ٔ امید را خس پوش دیدن مشکل است .

صائب (از آنندراج ).

زلف و خط نگذاشت کافتد چشم ما بر روی یار
موج جوهر دایم این آئینه را خس پوش داشت .

صائب (از آنندراج ).

|| مردم فرومایه و رذل که به لباس مردمان نجیب و شریف درآیند. (ناظم الاطباء). مردم سخت رذل و فرومایه و هرزه کار. (یادداشت بخط مؤلف ). || دشنامی است وعوام خزپوش گویند. (یادداشت بخط مؤلف ). || (حامص مرکب ) استخفای عیب . || کار قبیحی که به محسنات اصلاح آن دهند. || پنهانی قبایح بمکر وحیله . (ناظم الاطباء). || نفاق . (فرهنگ خطی ).
- آتش خس پوش ؛ آتش که بزیر توده خس و خاشاک پنهان باشد :
چند از آتش خس پوش برانگیزی دود
ای بخوش جوهری آئینه حسن تو مثل .

عرفی (از آنندراج ).

- شعله ٔ خس پوش ؛ شعله ای که زیر خس پنهان باشد :
محبت شعله ٔ خس پوش خواهد کاشکی من هم
سری از جیب خاکسترنشینان برنمی کردم .

طالب آملی (از آنندراج ).