لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


آبادکرد
آبادکرد. [ ک َ / ک ِ ] (ن مف مرکب ) بناکرده . معموره . آبادکرده . ساخته :
این نهال نشانده را مشکن
مکن آبادکرد خویش خراب .

مسعودسعد.
کلمات قبلی
آباد شدن آباد جای آباد بوم آبادانیدن آبادانی آبادانی آبادان آبادان آباد آباد
آباد آباتر آباء آبا آب آهنگ آب آهنج آب آهن تافته آب آهن تاب آب آهک آب آورده
کلمات بعدی
آباد کردن آبادکوشک آباده آباده ٔ اقلید آباده ٔ زرتشت آباده ٔ طشک آبادی آبادیان آبادی کاغذ آبار
آبار آبار آبار آبار اعراب آبارالنحاس آبازه آباط آبافت آباقا آبال

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها