لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


مشغول الذمه
مشغول الذمه . [ م َ لُذْ ذِم ْ م َ / م ِ ] (از ع ، ص مرکب ) کسی که تعهد خود را به جای نیاورده و دین خود را نپرداخته باشد. که ذمه ٔ وی مشغول باشد. مدیون . مقابل بری ءالذمه .
کلمات قبلی
مشغول مشغوف مشغنب مشغله مشغلة مشغل مشغل مشغزب مشغب مشغ
مشغ مشعة مشعون مشعوف قاجار مشعوف مشعورة مشعوراء مشعور مشعوذی مشعوذ
کلمات بعدی
مشغول دل مشغولی مشغولیات مشغولیت مشغة مشفار مشفتر مشفح مشفر مشفر
مشفشف مشفق مشفق مشفقانه مشفق استرابادی مشفق شیرازی مشفق کرمانشاهی مشفقی مشفقی مشفقی

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها