آب انگور | لغت نامه دهخدا

لغت نامه دهخدا

جستجو:

Space

در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .

آب انگور. [ ب ِ اَ ] (ترکیب اضافی ، اِ مرکب ) شراب . باده :
آب انگور بیارید که آبان ماهست
آب انگور خزانی را خوردن گاهست .

منوچهری .

ای یارِ سرود و آب انگور
نه یار منی بحق والطور.

ناصرخسرو.

زاهد گوید که جنت و حور خوش است
من میگویم که آب انگور خوش است .

خیام .

زآب انگور، نار طبع مکش
زآتش باده آب روی مبر.

سنائی .