صفحه نخست فرستادن به دوستان نسخه چاپی
لغت نامه دهخدا
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
 
  • در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .
  • در صورتیکه عبارت مورد نظر شما پیدا نشود، می توانید خودتان آنرا به لغتنامه اضافه کنید یا درخواست افزودن معنی برای آن را بدهید.
درخواست معنی برای واژه جدید افزودن واژه جدید به همراه معنی آن

 دمی با خیام 
 
بنگر زجهان چه طرف بربستم : هیچ
وز حاصل عمر چیست در دستم : هیچ
شمع طربم ؛ ولی چو بنشستم ؛ هیچ
من جام جمم؛ ولی چو بشکستم ؛ هیچ
اخفش نشانه های اختصاری
اخفش . [ اَ ف َ ] (ع ص ، اِ) خردچشم . بدبین . (تاج المصادر بیهقی ). خردچشم کم بین . تنگ چشم . (زوزنی ) (زمخشری ). صاحب چشم کوچک و کم سو ۞ . (انساب سمعانی ). کسی که در تاریکی بهتر بیند که بروشنائی و در ابر بهتر بیند که روز صافی بی ابر. || شب پرک یعنی روزکور. (آنندراج ) :
چشم اخفش بنور چشم فلک
تا نیارد نگاه کردن خوش
بی نظر باد چشم بد بتو شمس ۞
چون در آن شمس دیده ٔ اخفش .

سوزنی .


|| آنکه پلکهای چشم وی علتی دارد بی درد. || شتر که پیش کوهان خرد دارد و دراز نبود. مؤنث : خَفْشاء. ج ، خُفْش . || مرغیست . (مهذب الاسماء).
واژه های قبلی و بعدی
واژه های قبلی واژه های بعدی
واژه های همانند
35 مورد، زمان جستجو: 0.06 ثانیه
واژهمعنی
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) نام سه کس از ائمه ٔ نحو. ج ، اَخافش . (منتهی الارب ). مؤلف روضات الجنات بنقل از بغیةالوعاة آرد که اخافش یازده تن ...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) ابوالحسن سعیدبن مسعدة بصری . رجوع به اخفش اوسط شود.
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) ابوالحسن علی بن مبارک . از مردم کوفه است ، یکی از اَخافِش .
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) ابوالخطاب عبدالحمیدبن عبدالمجید هجری ثعلبی بصری نحوی . مشهور به اخفش اکبر یا کبیر. ابوعبیداﷲ محمدبن عمران المرزبانی ...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ] (اِخ ) ابوعبداﷲ. رجوع به اخفش هرون بن موسی شود.
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) احمدبن عمران بن سلامة الألهانی النحوی مکنی به ابی عبداﷲ و ملقب به اخفش الأوّل یا اخفش قدیم . رجوع به احمدبن ع...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) احمدبن محمد الموصلی . او شیخ ابوالعباس بن محمد شافعی فقیه نحوی است و ثانی اَخافِش ۞ است و ابن جنی معروف نزد او...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) حسین بن حسن اخفش . از اولاد ائمه در کوکبان . وی اعجوبه ٔ زمن بود و هم در کوکبان بسال 1103 هَ . ق . درگذشت . (تاج العر...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) خلف بن عمر. او شیخ ابوالقاسم شقری بلنسی نحوی است و در علم عروض از مَهَره است و محمدبن عزیز العزیزی صاحب الغریب ...
اخفش اخفش . [ اَ ف َ ] (اِخ ) سعیدبن مسعده المجاشعی . رجوع به اخفش اوسط.... شود.
1 2 3 4
نظرهای کاربران

هنوز هیچ نظری ارسال نشده است.

شما می توانید از طریق صفحه گفتگو درباره واژه نظرات خود را راجع به این واژه ارسال کنید.

 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها | آداب استفاده و عضویت در لغت نامه | آخرین واژه های اضافه شده به لغت نامه