لغت نامه دهخدا
ارسال به دوستان نسخه چاپی
 لغت نامه دهخدا 

لغت نامه دهخدا

جستجو:
صفحه کلید فارسی
در صورتیکه می خواهید عین عبارت جستجو شود، آنرا درون " " قرار دهید مثل "علی اکبر دهخدا" .


دادیار
دادیار. [ دادْ ] (ص مرکب ، اِ مرکب ) که یاری عدل کند. که عدالت را مجری دارد. || در اصطلاح دادگستری معاون قضائی و دستیاردادستان یا مدعی العموم . وکیل عمومی . در اصطلاح دستگاه سابق عدلیه و اینک دادستان را وکیل عمومی گویند.
کلمات قبلی
دادیاب دادی دادی دادهن داده شدن دادهرمز داده آمدن داده دادویه دادویه
دادویه دادویه داد و هی ی دادوند دادوکلا داد و قال داد و فریاد کردن داد و فریاد داد و ستدی داد و ستد کردن
کلمات بعدی
دادیاری داد یافتن دادیان دادیان دادیانه دادی رومی دادی کس دادین دادین بالا دادین پائین
داذ داذآفرید داذآفرین داذبنداد داذدبیر داذفرخ داذور داذور داذوران داذوما داذویه

 
شادروان علی اکبر دهخدا
شادروان علی اکبر دهخدا

 
 نشانه های اختصاری 
 
 نشانه های اختصاری
 

صفحه نخست | درباره لغتنامه دهخدا | نشانه های اختصاری | پیشنهادها و انتقادها